Sermaye Taahhüdü Yoluyla Sermaye Artırımı

Sermaye Artırımı Yöntemleri

TTK’ya göre anonim şirketlerde sermaye artırımı iki temel şekilde gerçekleştirilebilir:

Dış Kaynaklardan Sermaye Artırımı (Sermaye Taahhüdü ile Artırım):

Şirket dışından veya mevcut pay sahiplerinden nakdi ya da ayni yeni sermaye taahhüdü alınması yoluyla yapılır. Yani pay sahipleri veya sermaye koymaya istekli yeni yatırımcılar şirkete ek para veya malvarlığı (ayni sermaye) getirerek sermayeyi artırırlar. Bu yöntemle sermaye artırımına sermaye taahhüdü yoluyla artırım denir ve şirkete dışarıdan kaynak girişi sağlanır.

İç Kaynaklardan Sermaye Artırımı (Bedelsiz Artırım):

Şirketin özkaynak kalemlerinde birikmiş olan ve mevzuatın sermayeye eklenmesine izin verdiği fonların (örneğin, geçmiş yıl kârları, emisyon primleri veya yedek akçeler gibi) sermayeye dönüştürülmesi yoluyla yapılır. Bu durumda şirket yeni pay ihraç eder ancak pay sahipleri bu payları bedelsiz olarak, mevcut payları oranında alırlar. İç kaynaklardan artırım şirkete taze nakit girdisi sağlamaz, ancak özkaynak kalemlerinin sermayeye aktarılmasıyla şirket sermayesini yükseltir.

Yukarıdaki yöntemlerden dış kaynaklardan sermaye artırımı (yeni sermaye taahhüdü alınması) durumunda, TTK bazı ön şartlar öngörmüştür. Bu şartlar, şirketin mevcut sermayesinin tam olarak yerine getirilmesini ve öncelikle kullanılabilir iç kaynakların değerlendirilmesini amaçlayarak pay sahiplerini korur.

TTK’da belirtilen iki temel koşul şunlardır:

1. Mevcut Sermaye Taahhütlerinin Ödenmiş Olması: Yeni sermaye taahhüdü ile artırım yapabilmek için, şirketin daha önce taahhüt edilmiş sermaye paylarının bedellerinin tamamen ödenmiş olması gerekir. Kanun, küçük tutarda eksik ödemelerin istisna teşkil edeceğini belirtmiştir. Nitekim TTK m.456/2, sermayeye oranla önemsiz sayılabilecek tutarların henüz ödenmemiş olmasının sermaye artırımına engel teşkil etmeyeceğini hükme bağlamıştır. Bu düzenleme, önceki kanun döneminde öğretide yaşanan tartışmaları gidermek amacıyla yeni kanunla getirilmiştir.
2. Sermayeye Eklenecek İç Kaynak Bulunmaması: Dışarıdan sermaye artırımı yapılmadan önce, şirketin bilançoda sermayeye eklenebilecek nitelikte iç kaynakları (örneğin dağıtılmamış kârlar, fonlar veya yedekler) bulunmamalıdır. TTK, bu koşulu getirerek aslında şirketin öz kaynaklarından sermaye artırımı yapma imkânı varken pay sahiplerinden yeni nakit talep edilmesini engellemek istemektedir. Bu sayede, finansal durumu iyi olmayan pay sahiplerinin korunması ve şirket içinde mevcut kaynaklar varken gereksiz şekilde dışarıdan sermaye çağrılmasının önüne geçilmesi hedeflenmiştir. Bu kuralın kaleme alındığı TTK m.462 istisnası ise, Ticaret Bakanlığı Genelgeleri ile düzenlenen, şirketin bilançoda sermayeye eklenebilecek nitelikte iç kaynakları bulunsa dahi taahhüt yoluyla sermaye artışının pay sahiplerinin oybirliği gerçekleştirilebileceğidir. 

Yukarıdaki şartlar sağlandıktan sonra sermaye artırımının usulüne uygun olarak yapılması gerekir. Sermaye artırımı süreci, şirketin benimsemiş olduğu sermaye sistemine (esas sermaye sistemi veya kayıtlı sermaye sistemi) göre farklılık gösterir. Aşağıda, halka kapalı anonim şirketlerde bu iki sistem kapsamında sermaye artırımı süreçleri ayrı başlıklar altında ele alınmaktadır.

Esas Sermaye Sisteminde Sermaye Artırımı

Esas sermaye sistemi, şirketin esas sözleşmesinde belirlenmiş sabit bir sermaye tutarına sahip olduğu ve her sermaye artırımının esas sözleşme tadilini gerektirdiği sistemi ifade eder. Halka kapalı anonim şirketlerin çoğu, eğer kayıtlı sermaye sistemine geçmemişlerse, esas sermaye sistemiyle yönetilir. Bu sistemde sermaye artırımı, genel kurul kararı ile ve esas sözleşmede sermaye maddesinin değiştirilmesi suretiyle yapılır. Dolayısıyla sermaye artırımı kararı hukuken bir esas sözleşme değişikliği niteliğindedir.

Esas sermaye sisteminde sermaye artırımı sürecinin adımları kısaca şöyle özetlenebilir:

Genel Kurul Kararı:

Şirket yönetim kurulu, sermaye artırımına ilişkin bir beyan düzenleyerek pay sahiplerinin onayına sunar. Genel kurulda, TTK ve şirket esas sözleşmesindeki nisap şartlarına uygun olarak karar alınması gerekir. Esas sözleşmede daha ağır bir nisap öngörülmemişse, sermaye artırımı kararı da diğer esas sözleşme değişikliklerinde olduğu gibi şirket sermayesinin en az yarısının temsil edildiği genel kurulda, mevcut oyların çoğunluğuyla alınabilir. Bu, kanunun aradığı asgari koşuldur; esas sözleşme daha yüksek oranlar belirleyebilir. Genel kurulda alınan sermaye artırımı kararı ile esas sözleşmenin sermaye maddesi yeni sermaye tutarını gösterecek şekilde değiştirilir.

Yeni Payların Taahhüdü:

Sermaye artırımının geçerli olabilmesi için artırılan sermayeyi temsil eden payların tamamının pay sahiplerince veya yeni yatırımcılarca taahhüt edilmesi gerekir. Esas sermaye sisteminde bu taahhüt, ya genel kurulda onaylanan değiştirilmiş esas sözleşmede doğrudan yapılır ya da ayrı bir iştirak taahhütnamesi ile gerçekleştirilir. TTK uyarınca bu iştirak taahhüdünün kayıtsız ve şartsız olması zorunludur, yani pay taahhüdü herhangi bir koşula bağlanamaz. Tüm yeni paylar taahhüt edilmeden sermaye artırım işlemi tamamlanamaz.

Ödeme ve Tescil:

Nakdi sermaye artışlarında, TTK m.344 ve 481 hükümleri uyarınca, artırılan sermayenin en az ¼’ünün tescilden önce şirket hesabına ödenmesi, kalan kısmının ise 24 ay içinde ödenmesi öngörülür. İlgili mevzuat uyarınca, yeni pay bedellerinin ödeme takvimi şirket esas sözleşmesinde düzenlenebileceği gibi, genel kurul kararıyla veya yönetim kurulunca da belirlenebilir. Sermaye artırım kararı alındıktan sonra, bu kararın ticaret siciline tescili zorunludur. TTK, alınan sermaye artırımı kararının ilan ve tescilini belirli bir süreyle sınırlandırmıştır. Buna göre, genel kurulun sermaye artırımı kararı, alındığı tarihten itibaren üç ay içinde ticaret siciline tescil edilmelidir. Aksi takdirde, karar ve eğer alınmışsa ilgili mercilerden (örneğin Bakanlıktan) alınan izin hükümsüz hale gelir. Tescil ile sermaye artırımının hukuki geçerliliği tesis edilmiş olur; tescil kurucu etkiye sahiptir.

Bakanlık İzni (Gerekliyse):

TTK m.333 uyarınca çıkarılan düzenlemeler gereği, bazı anonim şirketlerin kuruluşunda veya esas sözleşme değişikliklerinde Ticaret Bakanlığı izni aranmaktadır. Eğer sermaye artırımına giden şirket bu kapsamdaki izin yükümlülüğüne tabi ise (örneğin, belirli özel sektörlerde faaliyet gösteren şirketler), sermaye artırımı için de önceden Bakanlık izni alınmalıdır. Bu adım, her şirket için geçerli olmasa da ilgili tebliğlerde belirtilen sektörler ve durumlar için yasal bir zorunluluktur.

Esas sermaye sisteminde mevcut pay sahiplerinin rüçhan hakları saklıdır. Her pay sahibi, sermaye artırımında çıkarılacak yeni payları, mevcut sermayedeki payı oranında alma hakkına sahiptir. Bu hak, sermaye artırımı sonucunda pay sahiplerinin oranlarının korunmasını sağlar ve böylece şirketteki kontrol dağılımının habersizce değişmesini engeller^[2]. Genel kural olarak rüçhan hakkı kısıtlanamaz veya kaldırılamaz; ancak haklı sebeplerin varlığı halinde ve ağırlaştırılmış nisapla bu hak sınırlandırılabilir veya kaldırılabilir. TTK m.461 uyarınca, genel kurul sermaye artırım kararı alırken rüçhan haklarını tamamen veya kısmen kaldırmak istiyorsa, bunun için esas sermayenin en az %60’ını temsil eden pay sahiplerinin olumlu oyu gereklidir. Esas sözleşmeye böyle bir yetki vererek rüçhan hakkını önceden kısıtlama imkânı tanınamaz; kanun bu hakkın ancak somut bir artırım kararı kapsamında ve ağırlaştırılmış bir çoğunlukla sınırlanabileceğini öngörmüştür. Ayrıca rüçhan hakkının sınırlandırılması veya kaldırılması ancak haklı sebepler mevcutsa mümkündür. Kanun, halka arz, şirket birleşme/bölünme işlemleri kapsamında işletme veya iştirak devir alımları, şirket çalışanlarının şirkete ortak olmalarını sağlama gibi durumları haklı sebep örnekleri olarak saymıştır. Bu koşullar sağlanmadan rüçhan hakkının kısıtlanması yasal olarak mümkün değildir. Genel kurul, rüçhan hakkını sınırlandırma kararı alırsa, yönetim kurulu bu sınırlandırmanın gerekçelerini açıklayan ayrıntılı bir rapor hazırlamak ve bunu ticaret siciline tescil ve ilan ettirmek zorundadır. Bu mekanizma, pay sahiplerinin haklarının kötüye kullanılmasını önlemek için getirilmiştir.

Kayıtlı Sermaye Sisteminde Sermaye Artırımı

Kayıtlı sermaye sistemi, anonim şirkete esas sözleşme ile önceden belirlenmiş bir kayıtlı sermaye tavanına kadar, yönetim kuruluna tek taraflı sermaye artırımı yapma yetkisi tanıyan bir sermaye sistemidir. Bu sistem, halka açık anonim şirketlerde yaygın olarak kullanıldığı gibi, belirli şartları karşılayan halka kapalı anonim şirketler tarafından da benimsenebilir. Kayıtlı sermaye sisteminin temel avantajı, sermaye artırım süreçlerinde esneklik ve hız sağlamasıdır. Yönetim kurulu, genel kurulun her seferinde toplanmasını beklemeksizin, şirketin önceden belirlenmiş tavan sermaye sınırı içinde kalmak koşuluyla, ihtiyaç duyulan zamanda sermaye artırım kararı alabilir. Bu sayede piyasa koşullarına veya finansman ihtiyaçlarına hızlı tepki vermek mümkün olur.

Halka kapalı anonim şirketlerin kayıtlı sermaye sistemini uygulayabilmeleri için kanunun aradığı bazı koşullar vardır. Öncelikle, TTK m.332 uyarınca ve 2024 yılında yapılan değişiklikle, kayıtlı sermaye sistemine geçmek isteyen halka açık olmayan bir anonim şirketin başlangıç sermayesinin en az 500.000 TL olması gerekir. Bu tutar, Bakanlar Kurulu (günümüzde Cumhurbaşkanı kararı) ile artırılabilir niteliktedir. Bu şartı sağlayan şirket, esas sözleşmesine kayıtlı sermaye sistemine dair hükümler ekleyerek ve ticaret siciline tescil ettirerek bu sisteme geçiş yapabilir. Esas sözleşmede şirketin kayıtlı sermaye tavanı açıkça belirtilir. Kayıtlı sermaye tavanı, şirketin izin verilen azami sermaye tutarını ifade eder ve yönetim kurulu bu tavanı aşmamak kaydıyla sermaye artırımlarını gerçekleştirebilir.

Kayıtlı sermaye sisteminde sermaye artırım süreci şu şekilde işler:

Yönetim Kurulunun Yetkisi ve Kararı:

Kayıtlı sermaye sistemine geçmiş bir şirkette, genel kurul tarafından belirlenen kayıtlı sermaye tavanına kadar sermaye artırımı yapma yetkisi yönetim kuruluna aittir. Yönetim kurulu, uygun gördüğü zaman diliminde ve gerekli gördüğü tutarda sermayeyi artırma kararı alabilir. Ancak bu kararın alınabilmesi için, şirket esas sözleşmesinin yönetim kuruluna bu yetkiyi açıkça tanımış olması gerekir. Yönetim kurulunun bu yolla sermaye artırım yetkisi en fazla 5 yıl süreyle verilebilir; beş yılın sonunda yetkinin devam edebilmesi için genel kurul tarafından sürenin uzatılması (esas sözleşme değişikliği ile yeniden yetkilendirme) gerekir. Yönetim kurulunun değişmesi, verilmiş olan kayıtlı sermaye artırımı yetkisini ortadan kaldırmaz; süre dolana kadar yeni yönetimler de bu yetkiyi kullanabilir.

Kayıtlı Sermaye Tavanı Sınırı:

TTK, kayıtlı sermaye tavanı için bir üst limit doğrudan belirlememiş olsa da, halka kapalı anonim şirketler için çıkarılan ilgili Tebliğ (19.10.2012 tarihli Tebliğ) bu konuda bir sınırlama getirmiştir. Tebliğ hükmüne göre, kayıtlı sermaye tavanı, şirketin başlangıç esas sermayesinin en fazla beş katı olabilir. Kayıtlı sermaye sistemine geçildikten sonraki dönemlerde de tavan artırılmak istendiğinde, yeni tavan, artırımın onaylanacağı genel kurul toplantısı sırasındaki mevcut çıkarılmış sermayenin en çok beş katı olarak belirlenebilir. Bu düzenleme, kayıtlı sermaye tavanının aşırı yüksek belirlenerek keyfi artırımların önüne geçilmesini amaçlar ve şirketin makul bir üst sınır dahilinde kalarak büyümesini sağlar.

Yönetim Kurulu Kararının Kapsamı:

Yönetim kurulu, sermaye artırımı kararı alırken, çıkarılacak yeni payların itibari değerini, sayısını, türünü (nama veya hamiline yazılı gibi), primli veya imtiyazlı olup olmadıklarını belirler. Ayrıca, yeni pay alma (rüçhan) haklarının kullanım süresini ve şeklini kararda gösterir. Eğer rüçhan haklarını sınırlandıracak veya kaldıracaksa ya da piyasa değerinin üzerinde bir bedelle (primli) pay çıkaracaksa, yönetim kurulunun bu işlemleri yapabilmesi için mutlaka esas sözleşmede açık bir yetki hükmünün bulunması gerekir. Yani esas sözleşme, yönetim kuruluna rüçhan hakkını kısıtlama veya imtiyazlı pay çıkarma yetkisi vermiyorsa, yönetim kurulu bu konularda karar alamaz. Kayıtlı sermaye sisteminde yeni çıkarılan paylar da iştirak taahhütnamesi ile pay sahiplerince veya yatırımcılarca taahhüt edilir ve yine kayıtsız şartsız olmalıdır.

Rüçhan Haklarının Durumu:

Kayıtlı sermaye sisteminde de, esas sermaye sistemindeki rüçhan hakkına ilişkin temel ilkeler geçerlidir. Pay sahiplerinin öncelikle yeni payları alma hakkı korunur. Ancak yönetim kurulu, yukarıda belirtildiği üzere, esas sözleşmede yetki verilmiş olması ve haklı bir sebebin varlığı halinde, rüçhan haklarını sınırlayabilir. Bu durumda, yönetim kurulu TTK m.461’e uygun olarak bir rapor hazırlayarak rüçhan hakkının kısıtlanmasının gerekçelerini ayrıntılı biçimde açıklamak ve söz konusu raporu ticaret siciline tescil ve ilan ettirmek zorundadır. Bu yükümlülük, sermaye artırımında şeffaflığı sağlamakta ve pay sahiplerinin haklarının ihlal edilmesini önlemektedir. Özellikle halka kapalı şirketlerde, azınlık pay sahiplerinin çıkarlarının korunması için bu tip dengeleyici hükümler büyük önem taşır.

Kararın Tescili ve İlanı:

Yönetim kurulunun almış olduğu sermaye artırımı kararı da tıpkı genel kurul kararında olduğu gibi ticaret siciline tescil edilmelidir. Kayıtlı sermaye sisteminde, yönetim kurulu kararının tescili için de fiilen üç ay içinde hareket edilmesi gerekir; aksi halde yönetim kurulu kararı hükümsüz hale gelebilir (genel kurul kararı mahiyetinde sayıldığından benzer süre kısıtı uygulanır). Yönetim kurulunun sermaye artırım kararı, hukuki sonuç doğurabilmesi için ticaret sicil gazetesinde ilan edilir ve böylece alacaklılar ve pay sahipleri bilgilendirilir.

Yönetim Kurulu Beyanı:

TTK ile getirilen önemli yeniliklerden biri de sermaye artırımında yönetim kurulu beyanı zorunluluğudur. Sermaye artırımının tamamlanması akabinde, yönetim kurulu, dürüst hesap verme ilkesi uyarınca işlemin usulüne uygun yapıldığını beyan eden yazılı bir metin hazırlamalı ve tüm üyeler tarafından imzalanmalıdır. Bu beyanda özellikle nakdi veya ayni sermaye konulmuşsa bunun kanuni gerekliliklere uygun şekilde yerine getirildiği, tüm idari izin ve onayların alındığı, eğer rüçhan hakkı kısıtlanmışsa bunun haklı sebepleri ve kullanılmayan rüçhan haklarının kimlere, hangi gerekçelerle tahsis edildiği gibi hususlar ayrıntılı olarak yer alır. Yönetim kurulu beyanının eksiksiz ve gerçeğe uygun şekilde düzenlenmesi, işlemin şeffaflığı ve hesap verilebilirliği açısından yasal bir zorunluluktur; aksi halde hukuki sorumluluk doğabilecektir.

Kayıtlı sermaye sisteminde alınan yönetim kurulu kararları, niteliği gereği genel kurul kararı sayılmasa da hukuki bakımdan benzer etki doğurur. Bu nedenle, pay sahipleri veya menfaat sahipleri, yönetim kurulunun sermaye artırımı kararına karşı da kanunda öngörülen şekillerde itiraz edebilir veya iptal davası açabilir^[3]. TTK m.445 ve devamı gereği genel kurul kararlarının iptali için öngörülen hükümler, kıyasen yönetim kurulu tarafından alınan kayıtlı sermaye artırımı kararları için de uygulanır. Bu kapsamda, sermaye artırımı kararına muhalif kalan pay sahipleri, karar tarihinden itibaren bir ay içinde ticari davalar yoluyla iptal talebinde bulunabilirler. Kanun koyucu, kayıtlı sermaye sisteminde dahi olsa pay sahiplerinin korunmasını sağlamak adına, yönetim kurulu kararlarına karşı yargısal denetim yolunu açık tutmuştur. Ancak burada iptal davası açma koşulları ve hak düşürücü süreler sıkı bir şekilde uygulanır; bir ay içinde dava açılmazsa karar kesinleşir.

Rüçhan Hakkı ve Korunması

Sermaye artırımlarında rüçhan hakkı (yeni pay alma hakkı), mevcut pay sahiplerinin şirket sermayesindeki pay oranlarını korumak amacıyla tanınan ve kanunen güvence altına alınan bir haktır. Halka kapalı anonim şirketlerde rüçhan hakkı, çoğunluk ve azınlık pay sahiplerinin şirket üzerindeki nispi güç dengelerini korumaları açısından kritik önemdedir. TTK, rüçhan hakkını temel bir prensip olarak düzenlemiş ve bu hakkın kullanılmasına ilişkin detaylı hükümler getirmiştir.

Ana ilke, rüçhan hakkının genel kurul kararı veya esas sözleşme ile önceden ortadan kaldırılamayacağı veya tamamen sınırlandırılamayacağı yönündedir. Bu hak, şirketin esas sözleşmesinde genel bir hükümle devre dışı bırakılamaz; ancak sermaye artırımının özelliklerine bağlı olarak istisnai ve tek seferlik bir karar ile kısıtlanabilir. Hem esas sermaye sisteminde hem de kayıtlı sermaye sisteminde rüçhan hakkının sınırlandırılması için haklı sebep bulunması ve kanunda öngörülen ağırlaştırılmış nisabın sağlanması şarttır.

Genel kurul tarafından yapılan sermaye artırımında, haklı sebepler ortaya konulmak kaydıyla, rüçhan hakkı en az %60 sermaye çoğunluğuyla sınırlandırılabilir veya kaldırılabilir. Bu oran, azınlık pay sahiplerini koruyan bir mekanizma olarak düşünülmüştür; esas sözleşme ile %60’tan daha düşük bir nisap belirlenmesi mümkün değildir. Haklı sebep olmaksızın rüçhan hakkının kısıtlanması ise kesinlikle yasaktır. Haklı sebep kavramı, TTK m.461’de örnekleyici olarak sayılmıştır. Örneğin, şirketin paylarının halka arz edilmesi (halka açılma), başka bir şirketin veya işletmenin devralınması karşılığında pay verilmesi yahut şirket çalışanlarının şirkete ortak olmalarının sağlanması gibi durumlar haklı sebep olarak kabul edilmektedir. 

Kayıtlı sermaye sisteminde, rüçhan hakkının sınırlandırılması kararı fiilen yönetim kurulu tarafından alınsa da, bu konuda yönetim kurulunun yetkisi ancak esas sözleşmede açıkça düzenlenmişse söz konusudur. Yönetim kurulu, rüçhan haklarını kısıtlamak isterse, gerekçelerini belirtir bir rapor hazırlayarak durumu belgelendirmeli ve bu raporu ticaret siciline tescil ettirmelidir. Uygulamada, yönetim kurulunun hazırladığı bu rapor genellikle sermaye artırımı kararının ekinde yer alır ve pay sahiplerine yeni pay alma hakkının neden sınırlandığını ayrıntılı olarak açıklar. 

Bu saydamlık ve dürüstlük ve eşit işlem ilkelerine uygun davranma yükümlülüğü, her iki sistemde de pay sahiplerinin haklarını korumaya yöneliktir ve özellikle halka kapalı şirketlerde pay sahiplerinin bilgilendirilmesi bakımından önem arz eder.

Sonuç olarak, rüçhan hakkı anonim şirketlerde vazgeçilmez bir pay sahibine tanınmış öncelik hakkıdır. Sermaye artırımı sürecinde bu hakkın kullanımı, sınırlandırılması veya kaldırılması hususları kanunla detaylı şekilde düzenlenmiş ve belli şartlara bağlanmıştır. Halka kapalı şirketlerde rüçhan hakkı konusundaki bu yasal çerçeve, şirket içi güç dengelerinin korunmasını ve pay sahipleri arasındaki güvenin sürdürülmesini sağlamaktadır.

Sonuç

Halka kapalı anonim şirketlerde sermaye artırımı, şirketin büyüme stratejileri ve finansman gereksinimleri doğrultusunda sıkça başvurulan bir yöntemdir. Bu çalışmada incelendiği üzere, sermaye artırımı işlemi esas sermaye sistemi ve kayıtlı sermaye sistemi kapsamında farklı usullere tabi olmaktadır. Esas sermaye sisteminde sermaye artırımının genel kurul tarafından onaylanması ve esas sözleşme değişikliği ile yapılması zorunluluğu, sürece demokratik bir katılım sağlarken aynı zamanda belirli bir yavaşlık getirebilir. Kayıtlı sermaye sisteminde ise yönetim kuruluna belirli sınırlar içinde verilen yetki sayesinde sermaye artırımları daha esnek ve hızlı bir şekilde gerçekleştirilebilmektedir. Şirketler, büyüklüklerine ve sermaye ihtiyaçlarına göre bu iki sistemden birini tercih edebilir veya kanunun imkân tanıdığı ölçüde kayıtlı sermaye sistemine geçerek avantajlarından yararlanabilir.

Her iki sistemde de TTK’nın emredici hükümleri sermaye artırımının sağlıklı bir şekilde yapılmasını güvence altına alır. Özellikle dış kaynaklardan sermaye artırımında aranan mevcut sermayenin ödenmiş olması ve önce iç kaynakların kullanılması şartları, finansal disiplin ve pay sahibi haklarının korunması açısından büyük önem taşır. Ayrıca, rüçhan hakkının korunması yolundaki düzenlemeler, sermaye artırımında mevcut pay sahiplerinin şirket içerisindeki pay oranlarının isteği dışında seyreltilmesini engelleyerek adil bir işlem yapılmasını temin eder.

Sonuç itibarıyla, halka kapalı anonim şirketlerde sermaye artırımı süreci, kanun koyucunun öngördüğü kurallar çerçevesinde yürütüldüğünde hem şirketin sermaye yapısının güçlenmesine hem de pay sahiplerinin haklarının korunmasına hizmet etmektedir. Doğru uygulandığında ve yasal yükümlülüklere riayet edildiğinde, sermaye artırımı şirketlerin uzun vadeli büyüme hedeflerine ulaşmalarında etkili bir araç olmaktadır.